Hydroizolacje Blog Poradniki Profile tarasowe Renoplast

Profile tarasowe Renoplast

Newralgicznym miejscem tarasu jest jego krawędź. To w tym miejscu woda opuszcza taras. Rzecz w tym, aby opuściła szybko i w całości. Jeśli nie stworzymy wodzie warunków do sprawnej ewakuacji możemy być pewni kłopotów. Stała a nawet okresowa obecność wody i rozpuszczonych w niej substancji to początek degradacji tarasów i balkonów.
Najczęściej brzeg tarasu wygląda tak: płyta stropowa lub warstwa dociskowa wraz z przymocowaną do nich obróbką z blachy powlekanej zabezpieczone są mineralną zaprawą hydroizolacyjną, do której przyklejone są płytki ceramiczne. W trzecim, czwartym roku po zamontowaniu obróbek pojawia się na nich korozja. Skorodowana blacha otwiera drogę wodzie do przestrzeni podpłytkowej, tutaj w wyniku wielu cykli rozmarzania i zamarzania klej ulega zniszczeniu, najpierw pierwszy rząd płytek ulega odspojeniu, po nim odklejają się kolejne.
Dlaczego więc się tak dzieje skoro zastosowano i izolację i odpowiedni klej i obróbkę z blachy? Właśnie z powodu blachy. Blacha stalowa zamontowana na krawędzi tarasu przebywa w bardzo niekorzystnym środowisku. Zasadowe elementy tarasu czyli kleje, zaprawy, hydroizolacje w połączeniu z wodą tworzą na powierzchni blachy elektrolit – tak rozpoczyna się korozja. Czynnikiem sprzyjającym korozji są zagłębienia blachy. Tradycyjny sposób mocowania blach na kołki powoduje deformacje ich powierzchni, woda zamiast spływać pozostaje w zagłębieniu tuż przy krawędzi okładziny. Zastosowanie warstwy ochronnej z mieszanki żywicy i piasku pod warstwą izolacji chroni blachę przed dostępem elektrolitu ale wyłącznie w jej części zakrytej. Część okapowa tak czy inaczej pozostaje w środowisku agresywnym i ulega korozji a zastoisko wody rozmiękcza zaprawę klejową. W takiej sytuacji odspojenie pierwszego rzędu płytek będzie odroczone w czasie, ale i tak nastąpi.

Aluminiowe profile tarasowe zabezpieczone powłoką lakierniczą

Czy są sposoby na uniknięcie tych problemów? Tak! Zamiast wiotkiej i podatnej na korozję blachy należy zastosować specjalne profile tarasowe. Sztywny profil aluminiowy zabezpieczony powłoką lakierniczą mocowany do krawędzi balkonu czy tarasu pozbawiony jest wad obróbek blaszanych. Kształt i sztywność profilu gwarantuje uzyskanie pełnej szczelności w strefie okapowej oraz całkowity spływ wody. Woda bez przeszkód odpływa powierzchniowo bądź przez otwory w dolnej części profilu. Najważniejszą cechą profili jest gwarantowana odporność na korozję.
Profil K60 K60 90Profile mają rozmaite kształty, są bowiem dostosowane do różnych zastosowań. Najbardziej popularnym profilem jest Renoplast K30 przeznaczony do okładzin z płytek ceramicznych. Jego odmianą jest Renoplast K40, przeznaczony również do okładzin ceramicznych ale wyposażony w blendę do mocowania rynien. Blenda stanowi zarazem maskownicę i pas podrynnowy. Profil K50 umożliwia mocowanie rynny i maty drenażowej. Podobne do K30 są profile K10 i K20, obydwa mają obniżone górne ranty. Pierwszy z nich służy do balkonów i tarasów pokrytych powłoką żywiczną, drugi do nawierzchni typu „kamienny dywan”. Tak nazywane są posadzki wykonane z drobnych, kolorowych kamyków zespolonych żywicą. Ich niewątpliwą zaletą jest dekoracyjność i możliwość komponowania różnokolorowych wzorów. „Kamienne dywany” wizualnie przypominają tynki mozaikowe (zwane też marmolitami) powszechnie stosowane na cokołach. Marmolity tworzą szczelną powłokę, inaczej „kamienny dywan” – żywica łączy kamyki w ten sposób, że między nimi pozostają wolne przestrzenie. Woda po opadach spływa powierzchniowo ale też między kamykami po powłoce izolacyjnej, resztki wody bez przeszkód mogą odparować.
Profil K70Liczne awarie tarasów z płytek gresowych spowodowały że inwestorzy i wykonawcy skłaniają się ku innym rozwiązaniom. Trzeba uczciwie przyznać, że awarie wynikają najczęściej z błędów i fałszywych oszczędności, wiele tarasów ceramicznych prawidłowo zaprojektowanych i wykonanych spisuje się bez zarzutu. Ci, którzy nie są przekonani do tradycyjnych rozwiązań mogą wybrać inne technologie. Obecnie powstaje wiele tarasów wentylowanych lub na warstwie drenażowej z grubowarstwowych płyt kamiennych lub ceramicznych. Okapniki przeznaczone do takich tarasów mają bardziej skomplikowany kształt. Oprócz funkcji odprowadzenia wody muszą zapewnić opór luźno ułożonym elementom posadzki i materiału drenażowego.
Bardzo odpornymi na działanie niszczących warunków atmosferycznych są tarasy z posadzką ułożoną na warstwie drenażowej. Na warstwie jastrychowej układa się hydroizolację, może być z papy termozgrzewalnej, grubowarstwowych mas bitumicznych lub zapraw mineralnych. Coraz powszechniejsze są samoprzylepne membrany bitumiczne i membrany pcv (nie mylić z popularną folią budowlaną). Na powłoce hydroizolacyjnej rozkłada się matę drenażową, na niej z kolei podsypkę z kruszywa łamanego, najlepiej bazaltowego (zwykły piasek nie zapewnia niezbędnej stabilności). Na podsypce spoczywa posadzka. Wybór materiału na posadzkę jest ogromny: płyty z kamienia naturalnego, płyty betonowe, gres grubowarstwowy czy bruk klinkierowy. Podstawowym profilem do krawędzi takiego tarasu jest Renoplast K60, ma on kilka wariantów pochodnych na przykład K72 przeznaczony do membran pcv czy K70 mający w listwie czołowej dodatkowe otwory przelewowe.
Profil K60Wymienione powyżej okapniki można stosować również do tarasów wentylowanych. Lepiej jednak wykorzystać specjalnie do tego zaprojektowane profile Renoplast W30 lub W30R. Otwory odpływowe umieszczone są w dodatkowym rowku, który ma zbierać zanieczyszczenia, w listwie czołowej są otwory przelewowe. Obecność wody w tych otworach świadczy o zapchaniu się rowka, należy wówczas zdjąć pierwszy rząd płytek, udrożnić rowek i otwory, ponownie zamontować płyty. Układ warstw tarasu wentylowanego jest podobny do drenażowego, lecz zamiast podsypki stosuje się podkładki.
Istnieje wiele typów podkładek, najczęściej są one okrągłe z regulacją wysokości klinami lub śrubami. Służą one do podparcia jednocześnie czterech płyt. Płyty rozdzielone są żebrami dystansowymi. Żebra te powodują szczeliny między płytami przez które dostają się zanieczyszczenia: kurz, liście, psia i kocia sierść. Może się zdarzyć, że po pewnym czasie odpływ wody będzie zamulony, konieczne będzie czyszczenie przestrzeni podpłytowej. Podkładki Renoplast Smart w znacznym stopniu likwidują ten problem. Podkładka Smart składa sie z czterech osobnych elementów połączonych ze sobą w sposób elastyczny, w ten sposób podkładka dostosowuje się do nierówności podłoża, pod każdą płytę można dołożyć nakładkę dystansową aby wyrównać poziom. Poziom można uzyskać również za pomocą tulejek dystansowych, w ten sposób posadzkę można podnieść aż do dwudziestu centymetrów. Dzięki temu, że każdy z elementów współpracuje z osobną płytą, żeberka dystansowe mogą być minimalnej grubości, szczeliny międzypłytkowe nie wpuszczają więc zanieczyszczeń.
Jeszcze dwadzieścia lat temu dominowały tarasy z posadzką lastrykową, później nastała era terrakoty i gresów, ciągle jest to dominujący sposób wykończenia tarasów. W wyniku postępu technologicznego dzisiaj mamy wiele możliwości, modne stają się „kamienne dywany” i posadzki wentylowane, wiele tarasów zarówno naziemnych jak i nad pomieszczeniami wykonano z deski kompozytowej, jednak największe zaufanie zdobywa posadzka na warstwie drenażowej. Technologia ta wydaje się być najbardziej przystosowana do polskich warunków atmosferycznych, odprowadzenie wody jest bezproblemowe, zaś jej pozostałości nie czynią szkód. Istotna też jest wzajemna mobilność warstw, naprężenia termiczne nie powstają, bowiem każda warstwa ma możliwość rozszerzania się we własnym zakresie bez niszczącego wpływu na inne warstwy. Wadą tego rozwiązania jest stosunkowo duża grubość i masa.
mgr inż. Ryszard Kokot
661 981 551
Hydroizolacje – dystrybutor profili Renoplast

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *